Cykl na blogu „CultureZone”: „W MUZYCZNĄ PODRÓŻ W CZASIE”

Cześć wszystkim. Prosto z lat 2000 przeniesiemy się do lat 90, by zapoznać się z historią płyty piosenkarki znanej jako Des`ree pt. „SUPERNATURAL”. Zaczynamy.

HISTORIA ALBUMU

Krążek powstawał w cieniu debiutanckiego albumu zatytułowanego „I Ain`t Moving”, gdy Des`ree była znana z piosenki „You Gotta Be”. Nim przystąpiła do pracy nad nowym materiałem, piosenkarka zrobiła sobie czteroletnią przerwę, co dało jej się wyjątkowo we znaki. Jak potem opowiadała w wywiadach:

„Powiedziałam sobie: 'Wolę mieć tę nieobecność i wydać oszałamiający album, niż czuć presję, by wydać coś wcześniej i żeby album był przeciętny'”

„Supernatural” to album R&B i pop, w którym wykorzystano gitarę akustyczną i lekkie linie basowe. Wykorzystano również instrumenty smyczkowe, perkusję i syntezatory. Według A. M. Jemisona piszącego na łamach „Dayton Daily News”, najważniejszą rzeczą na płycie „Supernatural” jest głos wykonawczyni.

UTWORY PROMUJĄCE

Już pierwszy utwór promujący album okazał się przebojem w dorobku Des`ree: była to piosenka pt. „Life” [nr 3] wydana 2 czerwca 1998 roku. Z kolei 30 września ukazał się drugi utwór promujący pt. „What`s Your Sign?” [nr 1].

Następny utwór promujący, „God Only Knows” [nr 2] ukazał się, co prawda, 21 stycznia 1999 roku, ale tylko w Japonii. Poza tym 22 marca, ale tylko w Wielkiej Brytanii, ukazała się także zremiksowana wersja poprzedniego singla Des`ree, czyli „You Gotta Be [99`]” [nr 11; edycje brytyjskie].

PREMIERA I SUKCES

Album Des`ree, utrzymany przede wszystkim w stylu R&B, spotkał się z mieszanymi i pozytywnymi recenzjami krytyków muzycznych, którzy chwalili głos piosenkarki, ale zauważyli, że albumowi brakuje zapadających w pamięć utworów (czy aby na pewno? Takie „Life” stało się jednak hitem...).

Michael Gallucci z AllMusic przyznał „Supernatural” dwie i pół z pięciu gwiazdek, nazywając utwory „niezapomnianymi”, ale chwaląc głos Des'ree. Angela Lewis z The Independent pozytywnie zrecenzowała album, stwierdzając, że Des'ree jest „tak samo cudownie ziemista i organiczna jak kiedyś, choć nie tak fascynująca”. Pisząc dla Entertainment Weekly , J D Considine określił „Supernatural” jako „wyśmienicie nadający się do słuchania” i pochwalił głos Des'ree za jego „głębię i złożoność”. Wspomniany wcześniej A. M. Jamison z „Dayton Daily News” pochwalił optymistyczne teksty Des'ree i opisał płytę jako orzeźwiającą.

Płyta pojawiła się na kilku listach przebojów, docierając do pierwszej dziesiątki w Austrii i Holandii oraz do pierwszej dwudziestki we Flandrii, Francji, Norwegii, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W tym ostatnim kraju do tamtejszej edycji płyty „Supernatural” dodano jako bonus zremiksowaną wersję singla „You Gotta Be”.

link: https://www.youtube.com/playlist?list=PLDtog5wU6_FxC-N7g51QFheZfxBNKxEsf

 

ZMARŁ AKTOR EDWARD LINDE-LUBASZENKO.

OJCIEC OLAFA LUBASZENKI I GWIAZDA JEGO FILMÓW.

Marcin Klimczuk

Dziś wieczorem dotarła do nas kolejna smutna wiadomość, tym razem ze świata kina polskiego. W wieku 86 lat odszedł od nas Edward Linde-Lubaszenko. Słynny aktor występował m.in. u Władysława Pasikowskiego: "Kroll" (w którym debiutował jego syn, Olaf), "Operacja Samum", wszystkie trzy części "Psów" (jako kapitan Stopczyk). Zagrał również w filmach swojego syna: "Sztos", "Chłopaki nie płaczą", "Poranek kojota", "E=mc²").

Niżej zamieszczam link z informacją o śmierci Edwarda Linde-Lubaszenki:

https://www.filmweb.pl/news/Nie+%C5%BCyje+Edward+Linde-Lubaszenko.+Legendarny+aktor+mia%C5%82+86+lat-165087

Cykl na blogu „CultureZone”: „BOHATEROWIE POPKULTURY”

Cześć wszystkim. Zapraszam na drugi tegoroczny odcinek niedzielnego cyklu, w którym przybliżam sylwetki najbardziej znanych postaci wywodzących się z literatury, filmów, seriali i gier. Dziś, w ramach „tygodnia z siostrami Bronte”, tym razem przedstawię jedną z ikonicznych przezeń powołanych bohaterek. I nie, nie chodzi mi o Catherine Earnshaw, lecz o tytułową bohaterkę „Dziwnych losów Jane Eyre”. Zaczynamy.

twórca: Charlotte Bronte

odtwórczynie: Irma Taylor [„Jane Eyre”, 1910; reż. Theodor Marston (chociaż podaje się

                        też Barry`ego O`Neila i Lloyda B. Carletona]

                        Alice Brady [„Kobieta i żona”, 1918; reż. Edward Jose]

                        Virginia Bruce [„Jane Eyre”, 1934; reż. Christy Cabanne]

                        Daphne Slater [„Jane Eyre”, 1956; serial BBC]

                        Ann Bell [„Jane Eyre”, 1963; serial BBC]

                       Susannah York [„Jane Eyre”, 1970; reż. Delbert Mann; także jako serial]

                       Marta Vančurova [„Jana Eyrová”, 1972; serial czechosłowacki]

                       Mariana Cisneros [„Ardiente secreto”, 1978; meksykańska telenowela]

                       Zelah Clarke [„Jane Eyre”, 1983; serial BBC]

                       Charlotte Gainsbourg [„Jane Eyre”, 1996; reż. Franco Zeffirelli]

                      Samantha Morton [„Jane Eyre”, 1997; reż. Robert Young, film telewizyjny]

                      Ruth Wilson [„Jane Eyre”, 2006; serial BBC]

                      Mia Wasikowska [„Jane Eyre”, 2011; reż. Cary Fukunaga]

GENEZA POSTACI. HISTORIA POWSTANIA.

Istnieje teoria według której Charlotte Brontë stworzyła Jane Eyre jako sposób na pogodzenie się z elementami własnego życia”. Według wszystkich relacji, „życie domowe Brontë było trudne”. Oczywiste jest, że znaczna część biedy i niesprawiedliwości społecznej (szczególnie wobec kobiet), które są powszechne w powieści, była również częścią życia Charlotte Brontë. Mówi się, że szkoła Jane, Lowood, jest oparta na Szkole Córek Duchownych w Cowan Bridge, gdzie zmarły dwie siostry Brontë: Maria i Elizabeth. Brontë oświadczyła: „Pokażę ci bohaterkę tak prostą i małą jak ja” w odniesieniu do stworzenia Jane Eyre.

Wpływ na powstanie postaci Jane Eyre i poświęconej jej powieści, miała także ówczesna sytuacja kobiet. Powieść powstała w epoce wiktoriańskiej i motywy wywodzące się z tamtego okresu są obecne w całej powieści, w tym idea anioła w domu, standard idealnej kobiety i różne miejsca, w których toczy się historia. Złożona rola kobiety w społeczeństwie wiktoriańskim jest podkreślona przez eksplorację przez Brontë odpowiednich konwencji relacji płciowych w połączeniu z klasą ekonomiczną, małżeństwem i statusem społecznym. Ten obraz wiktoriańskiej Anglii jest podważany przez przedstawienie przez Bronte związku Eyre z Rochesterem, jako związku, który nie jest motywowany skalkulowanym zobowiązaniem do osiągnięcia pożądanego statusu społecznego, ale raczej autonomicznym wyborem kobiety, by wyjść za mąż z miłości.

CHARAKTERYSTYKA

Jane Eyre jest opisywana jako pospolita, o elfim wyglądzie. Jane mówi o sobie, że jest „biedna, nieznana, nijaka i mała”. Pan Rochester kiedyś pochwalił „piwne oczy i piwne włosy”. Jane, ale ona informuje czytelnika, że pan Rochester się mylił, ponieważ jej oczy nie są piwne, a wręcz przeciwnie – zielone.

Po premierze książki pojawiły się teorie, według których „Jane Eyre” jako odbicie tego, jak Charlotte Brontë postrzega siebie: jako osobę pozbawioną blasku i niezrozumianą. Inni krytycy się z tym nie zgadzają i uważają, że autorka całkowicie odcina się od książki, tworząc fikcyjną autobiografię. Wyjaśniają, że właśnie z tego powodu Charlotte Brontë postanowiła nadać książce tytuł „Jane Eyre: An Autobiography”.

W JAKICH PRODUKCJACH SIĘ POJAWIA?

Nie sposób zliczyć, ile powstało adaptacji powieści Charlotte Brontë (w samym okresie kina niemego powstało aż siedem adaptacji książki). Sprawę utrudniają powstałe w okresie kina dźwiękowego adaptacje serialowe i wariacje na temat powieści zrealizowane poza Wielką Brytanią). Z tego powodu wymienię tu tylko te najważniejsze.

Spośród siedmiu niemych adaptacji, na szczególną uwagę zasługują dwa filmy. W pierwszej adaptacji z 1910 roku w tytułowej roli wystąpiła Irma Taylor. Choć nieznane są personalia scenarzysty, za reżysera uważa się Theodora Marstona, choć niektórzy twierdzą, że faktycznymi reżyserami był albo Barry O`Neil, albo Lloyd B. Carleton. Powstały osiem lat potem film „Kobieta i żona” w reżyserii Edwarda Jose uchodzi za pierwszą wariację na temat powieści Charlotte Brontë.

Pierwsza dźwiękowa adaptacja powieści Charlotte Brontë powstała dopiero w 1934 roku. Film „Jane Eyre” nakręciła Christy Cabanne, a w tytułowej roli wystąpiła Virginia Bruce. Blisko dwie dekady później powstała pierwsza serialowa adaptacja powieści Charlotte Brontë z Daphne Slater w głównej roli. Zarówno ta, jak i kolejne (np. wersja z 1963 roku, z Ann Bell) serialowe adaptacje to produkcje telewizji BBC.

Ciekawie za to wypada dekada lat 70. Pomijając kolejną brytyjską adaptację serialową – tym razem z 1970 roku i z Susannah York w tytułowej roli (zrealizowanej także jako film telewizyjny) – kolejne adaptacje były bardziej wariacjami realizowanymi poza granicami Wielkiej Brytanii. W 1972 roku powstała adaptacja czechosłowacka (pt. „Jana Eyrová”) z Martą Vančurovą w tytułowej roli. Jeszcze ciekawsza była wersja powstała zaledwie sześć lat potem: jako meksykańska telenowela pt. „Ardiente secreto” z Marianą Cisneros w głównej roli. W 1983 roku, z kolei, powstała kolejna serialowa adaptacja z prawdziwego zdarzenia, tym razem z Zelah Clarke w głównej roli.

Na przełomie lat 90 i 2000 powstały kolejne klasyczne adaptacje. W 1996 r. po książkę Charlotte Brontë sięgnął mistrz włoskiego kina, Franco Zeffirelli święcący triumfy jako adaptator dramatów Szekspira („Romeo i Julia”, „Hamlet”), a w swojej adaptacji do roli głównej wybrał Charlotte Gainsbourgh. Zaledwie rok potem powstała kolejna adaptacja, tym razem zrealizowana jako film telewizyjny i z Samanthą Morton w tytułowej roli. W 2006 roku powstała kolejna serialowa adaptacja, tym razem z Ruth Wilson w głównej roli, a w 2011 roku: film Cary`ego Fukunagi z Mią Wasikowską w roli Jane Eyre.

 

ODSZEDŁ BRAD ARNOLD,

WOKALISTA ZESPOŁU 3 DOORS DOWN

Marcin Klimczuk.

Wczoraj wieczorem czasu polskiego dotarła do nas smutna wiadomość ze świata muzyki. W wieku 47 lat zmarł piosenkarz Brad Arnold. W 1996 roku współzałożył zespół 3 Doors Down, którego frontmenem był od samego początku działalności. Wraz z grupą wylansował takie hity jak "When I`m Gone" czy "Here Without You" (oba utwory pochodzą z płyty "Away from the Sun" z 2002 roku). W zeszłym roku Arnold ujawnił, że zmaga się z jasnokomórkowym rakiem nerki. 

Niżej zamieszczam link z informacją o śmierci Brada Arnolda:

https://www.rmf24.pl/kultura/news-pomogl-zdefiniowac-rocka-na-nowo-nie-zyje-wokalista-grupy-3-,nId,8064746

Cykl na blogu „CultureZone”: „NUTKA NOSTALGII”

Cześć wszystkim. W dzisiejszym odcinku sobotniego cyklu, nieco cynicznie, wejdziemy w walentynkowy nastrój, jednocześnie będąc jeszcze pod wpływem lektury „Wichrowych Wzgórz” opowiadających o toksycznej relacji damsko-męskiej. Zapraszam na wycieczkę do 2008 roku, gdy premierę miał utwór zespołu Simple Plan pt. „YOU LOVE IS LIE”. Zaczynamy.

HISTORIA UTWORU

Piosenka „You Love is a Lie” pochodzi z drugiego albumu zespołu zatytułowanego po prostu „Simple Plan”. Tak jak w przypadku pozostałych utworów, także ta kompozycja miała być utrzymana w klimacie alternatywnego rocka, pop punku i pop rocka. Mimo tych inspiracji, członkowie zespołu włączyli również do swojej twórczości użycie pętli, zaprogramowanych beatów i pianin. Za dodatkowe udźwiękowienie piosenki odpowiadał dawny członek Limp Bizkit, DJ Lethal, a za słowa odnoszące się do nieudanego związku perkusisty zespołu, Chucka Comeau, odpowiadał wokalista, Pierre Bouvier.

Warto w tym miejscu dodać, że w piosence można doszukać się inspiracji innymi utworami powstałymi niedługo przed utworem Simple Plan. Pierwszą piosenką było „Boulevard of Broken Heart” punkowego zespołu Green Day (z podejrzanie zbliżoną tematyką, hm…).

https://youtu.be/Soa3gO7tL-c?si=jehbuQFYiSNWCuAj

Inni dostrzegli, z kolei, mocną inspirację britpopowym zespołem Oasis, w szczególności utworem „Wonderwall”.

https://youtu.be/bx1Bh8ZvH84?si=iFrrQxOl6T80kQWu

Premiera piosenki miała miejsce 28 lutego 2008 roku. Z kolei 6 marca zespół poleciał do Los Angeles, gdzie wzięli udział w nagrywaniu teledysku, który dodatkowo podkreślił nastrój piosenki.

ANALIZA

A o czym jest piosenka „You Love is a Lie”? Utwór powstał pod wpływem nieudanego związku Chucka Comeau, co w piosence wyraźnie czuć. Piosenka jest przesiąknięta goryczą, bólem, rozczarowaniem. Podmiot liryczny wypomina byłej ukochanej wszelkie przewinienia względem ich narastającemu uczuciu, by finalnie stwierdzić, że cała ta miłość była zwyczajnym kłamstwem. Podkreśla to wspomniany wideoklip. Przedstawia on Pierre`a Bouviera odgrywającego swojego kolegę nakrywającego swą byłą dziewczynę w łóżku z innym mężczyzną.

PREMIERA I SUKCES

Wydana w 2008 roku kompozycja odniosła sukces przede wszystkim w Belgii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Pod koniec 2008 r. w dalszym ciągu cieszyła się popularnością w Kanadzie.

link: https://youtu.be/XAbcgmwq3EU?si=eVq3SPPEDk39iKpZ

TŁUMACZENIE

Simple Plan

„TWA MIŁOŚĆ TO FAŁSZ”

tytuł oryg. „Your Love is Lie”

Zasypiam przy telefonie.
Jest druga w nocy i czekam sam.
Powiedz mi, gdzie byłaś? (gdzie byłaś)
Znalazłem liścik z innym imieniem.
Posyłasz mi całusa, ale to już nie to samo.
Bo czuję, że cię nie ma. (czuję, że cię nie ma)
Nie mogę wiecznie trzymać języka za zębami, kiedy próbujesz udawać spokój.
Możesz chować się za swoimi historiami, ale nie bierz mnie za idiotę!

Możesz mówić, że nikogo innego nie ma (ale ja to czuję!)
Możesz mówić, że jesteś sama w domu (ale ja to widzę!)
Możesz patrzeć mi w oczy i udawać, ile chcesz, ale ja wiem, wiem
Twa miłość to tylko fałsz! (Fałsz! Fałsz!)
To tylko fałsz! (Fałsz! Fałsz!)

Wyglądasz tak niewinnie,
Ale wina w twoim głosie cię zdradza.

Tak, wiesz, o co mi chodzi (wiesz, o co mi chodzi)
Jakie to uczucie, kiedy całujesz, wiedząc, że ci ufam
I czy myślisz o mnie, kiedy on ciebie dotyka?
Czy mogłabyś być bardziej obsceniczna? (być bardziej obsceniczna)
Więc nie próbuj przepraszać ani niczego naprawiać.
I nie marnuj czasu, bo jest za późno, jest za późno!

Możesz mówić, że nikogo innego nie ma (ale ja to czuję!)
Możesz mówić, że jesteś sama w domu (ale ja to widzę!)
Możesz patrzeć mi w oczy i udawać, ile chcesz, ale ja wiem, wiem
Twa miłość to tylko fałsz! (Fałsz! Fałsz!)
To tylko fałsz! (Fałsz! Fałsz!)
To tylko fałsz!

Możesz mówić, że nikogo innego nie ma (ale ja to czuję!)
Możesz mówić, że jesteś sama w domu (ale ja to widzę!)
Możesz patrzeć mi w oczy i udawać, ile chcesz, ale ja wiem, wiem
Twa miłość to tylko fałsz! (Fałsz! Fałsz!)
To tylko fałsz! (Fałsz! Fałsz!)
To tylko fałsz!
Twa miłość to tylko fałsz!