Cykl na blogu „CultureZone”: „UBÓSTWIANA ÓSEMKA”
Cześć wszystkim. Patrząc na rozwijającą się karierę Roberta Pattinsona, trudno nie ukryć podziwu dla niego. Jeszcze osiemnaście lat temu, choć grał wampira-lovelassa, lśnił w blasku słońca niczym oszlifowany diament, a wkrótce będzie sączyć martini z wódką i prowadzić astona martina model DB 5. Postanowiłem więc pochylić się nad AKTORAMI, KTÓRZY ZACZĘLI OD SŁABYCH (CHOĆ POPULARNYCH) RÓL, A DZIŚ SĄ GWIAZDAMI KINA. Zaczynamy.
8, Robert Pattinson [od „Sagi: Zmierzch” po „Odyseję”]
Zaczynam od Pattinsona nie tylko z uwagi na niedawny angaż do roli Bonda. To właśnie on jako pierwszy przychodzi do głowy w ostatnich latach gdy mowa o aktorze, który zaczął fatalnie, ale potem się rozwinął dobierając udane role. Choć sądzę, że gdyby nie odpychająca rola Antinoosa w „Odysei” Nolana, to nie ważne w czym by nie zagrał, Pattinson i tak kojarzyłby się z Edwardem Cullenem (za którym, zresztą, nigdy nie przepadał). To samo się tyczy Jamiego Dornana: nim zachwycił mnie w „Belfaście”, zachwycał panie w pretensjonalnych „50 twarzach Greya”.
Kolega Pattinsona z planu zdjęciowego „Harry’ego Pottera i Czary Ognia”, Daniel Radcliffe, też miałby coś do powiedzenia w kwestii rozwoju kariery. Z tą różnicą, że o wstydzie być nie może.
7, Daniel Radcliffe [od „Harry’ego Pottera” po „Człowieka scyzoryka”]
Choć Daniel Radcliffe stał się gwiazdą już dzięki „Harry’emu Potterowi”, tak naprawdę jako najsłynniejszy czarodziej XXI w. nigdy nie był świetny (może z wyjątkiem występu w „Więźniu Azkabanu”). Tym łatwiej więc mógł zerwać z siebie łatkę popkulturowej postaci, z jaką był przez wszystkich kojarzony. I wyspecjalizować się w rolach totalnie odklejonych outsiderów, co pokazał w undergroundowym „Człowieku scyzoryku” wcielając się w zwłoki, które głównemu bohaterowi służą zarówno jako towarzysz niedoli, jak i narzędzia, a nawet… motorówka (nie pytajcie, jak).
Wielu dziś popularnych aktorów zaczynało swoją karierę albo od horrorów, albo od młodzieżowych komedii. Na miejscu 6. przykład związany z młodzieżowymi komediami.
6, Matthew McConaughey [od „Uczniowskiej balangi” po „Detektywa”]
Matthew McConaughey przez lata zmagał się nie tyle z falą krytycznych opinii na temat swojej gry aktorskiej, co z wizerunkiem wysokiego, długowłosego przystojniaka szczerzącego się jakby reklamował pastę wybielającą. Role w horrorach (np. w czwartej części „Teksańskiej masakry piłą mechaniczną”, gdzie zagrał u boku innej gwiazdy, o której będzie jeszcze mowa) nic nie pomagały. Przełom nastąpił dopiero pod koniec lat 2000: najpierw rola chorego na nowotwór w „Witaj w klubie” (choć tam przyćmił go Jared Leto), a potem koncertowa kreacja w „Detektywie”.
Na planie zdjęciowym czwartej „Teksańskiej masakry” pierwsze kroki stawiała również inna dziś znana gwiazda: Rennée Zellweger.
5, Rennée Zellweger [od „Teksańskiej masakry piłą mechaniczną IV” po „Dziennik Bridget Jones”]
Zanim Rennée Zellweger stała się gwiazdą kina, mierzyła się z Leatherface’em w czwartej części kultowego cyklu. Dopiero potem zaczęła przebierać w propozycjach, a doświadczenia spisywała w „Dzienniku Bridget Jones”. Wielu aktorów stawiało pierwsze kroki w horrorach. Nim Leonardo di Caprio rozpościerał ręce na dziobie Titanica u boku Kate Winslet, walczył z hordą Crittersów w trzeciej części B-horrorowego cyklu, z kolei Jennifer Aniston przed przeprowadzką do Manhattanu jako Rachel Green, walczyła z „Leprechaunem”. A co dopiero Johnny Depp i Kevin Bacon (choć ci zaczynali w kultowych horrorach).
Albo co dopiero ma do powiedzenia Charlize Theron, która przed staniem się gwiazdą kina, buszowała w polu kukurydzy uciekając przed zdziecinniałą sektą.
4, Charlize Theron [od „Dzieci kukurydzy 3” po „Monster”]
Charlize Theron w tym momencie należy się oddzielny akapit, bo początkowo jej aktorskie CV zasilały kreacje w horrorach i thrillerach. Zaczynała od „Dzieci kukurydzy 3”, potem została „Żoną astronauty” i stanowiła parę z „Adwokatem diabła”. Po drodze zdarzały się role w reklamach kosmetyków Przełomem okazała się wstrząsająca (także za sprawą porażającej charakteryzacji) rola Aileen Wuornos w „Monsterze”, za którą dostała pierwszego w karierze Oscara. A potem było już z górki, czego najlepszym dowodem rola Furiozy w czwartej części cyklu „Mad Max”.
Podium otwiera gwiazda, która na dobrą sprawę ze słabymi rolami nie zerwała, nawet pomimo przełomu sprzed dwudziestu lat.
3, Jessica Alba [od „Cienia anioła” po „Sin City: Miasto grzechu”]
Choć nawet dziś Jessice Albie zdarza się zagrać w gniotach (jak np. dwie części „Fantastycznej czwórki” z lat 2000), trudno nie oprzeć się wrażeniu że lata ekranowego nieurodzaju ma już za sobą. Wszystko to zasługa Roberta Rodrigueza, który nie bał się angażować b-klasowych aktorów w filmach (jedyny wyjątek to Steven Seagal w „Maczecie”: zaiste on nie umie grać). Tymczasem gwiazda serialu „Cień anioła” po zjawiskowej roli tancerki w „Sin City” zyskała uznanie nie tylko u widzów, ale i krytyków, co pozwoliło na kontynuowanie współpracy z Rodriguezem.
Podobną drogę kariery obrał Heath Ledger, zaczynając od uwspółcześnionej wariacji na temat komedii Szekspira i po kilku rolach trafiając na rolę zakochanego kowboja.
2, Heath Ledger [od „Zakochanej złośnicy” po „Tajemnicę Brokeback Mountain”]
Heath Ledger, tak jak Alba, zaczynał od rodzimych produkcji telewizyjnych. I podobnie jak Alba, nawet po przełomowej roli trafiał na te niedorównujące tej najważniejszej w jego karierze: z „Tajemnicy Brokeback Mountain”. I to nic, że zagrał w komediowym „Casanovie” i „Obłędnym rycerzu” czy w dziwacznym „Zjadaczu grzechów”: talent posiadał, tylko obok dobrych filmów przychodziły także B-klasowe produkcje. Niezależnie jednak od tego, ukoronowaniem była brawurowa rola Jokera z „Mrocznego Rycerza” Christophera Nolana.
Sztuką jest nie tylko przejść od słabych ról do tych dobrych. Sztuką jest też nabrać dystansu do wyboistych początków kariery. Ta sztuka udała się Ryana Reynoldsowi.
1, Ryan Reynolds [od „Wiecznego studenta” po „Deadpoola”]
Nim Reynolds stał się gwiazdą kina superbohaterskiego, stawiał kroki w serialach (np. zaliczył epizod w „Z Archiwum X”). Jego pierwsze kroki w kinie fabularnym nie były zbyt udane, choć pewnie znalazłoby się kilka wyjątków (np. „Narzeczony mimo woli” u boki Sandry Bullock). Przez długie lata jednak aktor nie potrafił odnaleźć się w kinie, marnując się tak w komediach („Wieczny student”) i horrorach („Amityville” z 2005 roku), jak i w kinie superbohaterskim („Blade 3”, „Zielona latarnia”). A potem pojawił się Deadpool i spory dystans do siebie.
To była moja lista aktorów, którzy zaczynali od słabych ról, a obecnie są uznanymi i kochanymi gwiazdami kina. Jakie przykłady wam przychodzą do głowy? Piszcie swoje typy w komentarzach, a my widzimy się za tydzień z nowym rankingiem. Cześć.





