Cykl na blogu „CultureZone”: „W MUZYCZNĄ PODRÓŻ W CZASIE”

Cześć wszystkim. W związku z jutrzejszym dniem, najnowszy odcinek „Muzycznej podróży w czasie” będzie miał charakter patriotyczny. Zamiast jednak omawiać żołnierskie piosenki, sięgnę po polski album muzyczny. W tym odcinku wtorkowego cyklu na tapet biorę pierwszy krążek Perfectu nagrany po polskiej transformacji: „JESTEM” z 1994 roku. Zaczynamy.

HISTORIA ALBUMU

Płyta „Jestem” była efektem reaktywacji koncertowej działalności zespołu, jednak już bez Zbigniewa Hołdysa. W 1993 r., z inicjatywy menedżera zespołu Seweryna Reszki, zespół zdecydował się na powrót na scenę muzyczną. Reszka sam przyznał, że powołanie do życia grupy było swoistą zemstą na Hołdysie za nieautoryzowane wydanie płyty Perfectu „Live April 1`1987”. Kontynuacja działalności zespołu była uzależniona od przyjęcia publiki.

Ciepła reakcja fanów oraz dobre recenzje z koncertów za granicą (Kanada, USA) oraz w Polsce zachęciły zespół do dalszej działalności koncertowej. Zespół zdecydował się na wydanie płyty. Żeby jednak nie było tak różowo, pomysłowi reaktywacji zespołu sprzeciwił się Zbigniew Hołdys, który zdecydowanie odciął się od byłych kolegów z zespołu. Napięcia między Sygitowiczem, Markowskim, Nowickim, Szkudelskim, Urnym a Hołdysem doprowadziły do otwartego konfliktu medialnego.

Nagrania odbywały się w studio nagrań Winicjusza Chrósta „SYSTEM” w Sulejówku od czerwca do września 1994 r. Praca nad materiałem była intensywna, ale realizowana w luźnej atmosferze. Trudniejsza okazała się realizacja nagrań. Produkcją początkowo zajął się Wojciech Przybylski, ale zrezygnował z dalszej współpracy, przyznając otwarcie, że nie jest zainteresowany dalszą współpracą z Perfectem. Zarejestrował na wielośladzie tylko poszczególne instrumenty. Materiał zgrywał już Rafał Paczkowski, który według Bogdana Olewicza miał inną wizję co do brzmienia płyty, chcąc ją dostosować do popularnego wtedy brit popu. Ostatecznie produkcję dokończył Włodzimierz Kowalczyk.

UTWORY PROMUJĄCE

Płyta promowały dwa single: „Całkiem inny kraj” [nr 4]/„Ołowiana kula” [nr 11] oraz „Nie daj się zabić” [nr 1]/„Gdy mówię >>jestem<<” [nr 7]/„Bujanie w obłokach” [nr 5]/„Adrenalina” [nr 8]. Oba single były wydane z przeznaczeniem dla promocji w stacjach radiowych i nie były przeznaczone do sprzedaży.

Kompozycje były podpisane zespołowo ze względu na kwestie związane z tantiemami autorskimi i chęcią bardziej sprawiedliwego podziału zysków. Wbrew informacjom zawartym w opisie albumu, wyłącznymi kompozytorami przy niektórych utworach byli: Ryszard Sygitowicz („Bujanie w obłokach”, „Siódma czytanka dla Janka”, „Nie daj się zabić”, „Oddech Rosji”), Ryszard Sygitowicz i Grzegorz Markowski („Całkiem inny kraj”, „Ołowiana kula”), Andrzej Nowicki („Adrenalina”, „Kołysanka dla nieznajomej”)

Teksty utworów w dużym stopniu stanowią opis rzeczywistości. Ich tematem są sytuacje w ówczesnej Polsce. Wytykają błędy przemian ustrojowych, nowe w ocenie autorów zjawiska (np. bezdomność, bezrobocie, morderstwa, kontakty z narkotykami wśród młodzieży, działalność mafii). Utwór „Rzeczy do zrobienia” to natomiast, jak na tamte czasy, typowy hymn dorastających nastolatków.

PREMIERA I SUKCES

Album wydano 19 września 1994 r. na płycie kompaktowej i kasecie magnetofonowej. Tytuł albumu, zaczerpnięty z piosenki „Gdy mówię JESTEM”, nawiązuje do reaktywacji grupy, która była niemałą sensacją w tamtym czasie ze względu na konflikt pomiędzy Hołdysem a zespołem. Płyta została ozdobiona okładką, stworzoną przez Edwarda Lutczyna – wykrojone serce, podane na talerzu ze sztućcami. Płyta utrzymana jest w ostrym brzmieniu, przy zachowaniu charakterystycznej melodyki Ryszarda Sygitowicza. Znalazło się na niej kilka ballad.

link: https://www.youtube.com/playlist?list=PLVoHLI_LXfjjsRqmxcQETvT11hxERsPcs