Cykl na blogu CultureZone: ALEJA GWIAZD POPKULTURY.
KATE BECKINSALE: PIĘKNO I SIŁA
Niewątpliwie jedna z najbardziej znanych piosenkarek w branży muzycznej. Artystka, za sprawą której irlandzki folklor, znalazł swoje miejsce w muzyce rozrywkowej. W tym odcinku „Alei Gwiazd Popkultury” zapoznamy się z portretem Enyi.
MŁODOŚĆ
Kate Beckinsale urodziła się w rodzinie angielskiego komika, Richarda Beckinsale'a (to by tłumaczyło jak dobrze odnajduje się w komediowym repertuarze) i prezenterki BBC, Judy Loe. Dziadek Beckinsale pochodził z Birmy. W 1979 roku Richard Beckinsale zmarł na zawał serca. Młoda Beckinsale nie mogła poradzić sobie z nową życiową sytuacją – nie dość, że zmarła bliska jej osoba, to jeszcze matka ponownie wyszła za mąż. Z czasem zaczęła chorować na anoreksję. Beckinsale uważa, że jej główną przyczyną był brak pewności siebie, rozbicie wewnętrzne i stres jaki przeżywała w szkole.
Uczyła się w Godolphin and Latymer School. Dwa razy w wieku nastoletnim wygrała konkurs literacki zorganizowany przez sieć księgarni W. H. Smith (pierwszy za trzy opowiadania, drugi za wiersz).
KARIERA
Debiutowała w 1991 roku (film „Pod wiatr”), jednak zwrócono na nią uwagę po występie w filmie Kennetha Branagha „WIELE HAŁASU O NIC” (1993) na podstawie komedii Williama Szekspira. Kolejne produkcje realizowane w latach 90 (m.in. „Nawiedzony” na podstawie powieści Jamesa Herberta; skojarzenia z powieścią Shirley Jackson – zupełnie przypadkowe) przeszły bez echa.
W 2001 roku Beckinsale wystąpiła w filmie wojennym Michaela Baya „Pearl Harbor” u boku Bena Afflecka i Josha Hartnetta. Film okazał się jednak spektakularną klapą, w całej produkcji w pamięć zapada najbardziej sekwencja japońskiego nalotu na tytułowy port amerykański. Aktorka nie przejęła się niepowodzeniem filmu i każdego następnego roku, konsekwentnie, przyjmowała kolejne role. W tym samym 2001 roku wystąpiła w komedii romantycznej pt. „Igraszki losu”.
Drugim przełomem w jej karierze okazała się rola wampirzycy Seleny w megaprodukcji fantasy „UNDERWOLRD” (2003). Na planie tego filmu Beckinsale poznała swojego przyszłego męża, Lena Wisemana. Film zebrał mieszane recenzje, ale poprzez połączenie gotyckiego horroru ze współczesną akcją, odniósł sukces frekwencyjny. Kate Beckinsale wracała do roli Seleny jeszcze trzy razy: w „Underworld: Ewolucja” (2006), „Underworld: Przebudzenie” (2012) i w „Underworld: Wojny krwi” (2016). Trzecia odsłona, nosząca tytuł „Underworld: Bunt Lykanów” (2009), była prequelem cyklu, przybliżającym genezę walki wampirów z wilkołakami.
Beckinsale nie ogranicza się tylko do ról w kinie akcji. Równie dobrze sprawdza się w dramatach. Przykładem chociażby rola w „AVIATORZE” (2004) Martina Scorsese, w którym aktorka wcieliła się w Avę Gardner. Powodzenie filmu było tak duże, że Beckinsale konsekwentnie skupiła się na rolach dramatycznych, grywanych od 2006 do 2008 roku. To w tym okresie zagrała z powodzeniem w dramacie „ŚNIEŻNE ANIOŁY” (2007). Rok później wystąpiła w „SKRZYDLATYCH CIENIACH” i „CENIE PRAWDY” u boku Matta Dillona.
STYL
Kate Beckinsale należy do licznego grona aktorek wcielających się w postaci silnych i odważnych kobiet. Po roli wampirzycy Seleny w serii „Underworld”, można ją było śmiało postawić ją obok Lindy Hamilton z „Terminatora”, Angeliny Jolie z „Lary Croft: Tomb Raider”, czy – jakże by inaczej – Sigourney Weaver z serii „Obcy”.
Nie ograniczyła się jednak do ról w kinie akcji i pokazała, że niestraszne są jej też role dramatyczne. Dała temu wyraz już na początku kariery, grając w filmie „Wiele hałasu o nic”. Konsekwentnie trzymała się tego w latach 2006-2008.
Prócz tego, fani docenili również jej oryginalną urodę: nieważne w jakim kolorze włosów występuje, wygląda równie pięknie. Że już nie wspomnę o pięknym uśmiechu, od którego trudno jest odwrócić wzrok (co, zresztą, widać na załączonym zdjęciu).
POWRÓT DO KINA AKCJI
Swą najlepszą rolę w karierze, Beckinsale zagrała w filmie Dominica Westa „ZAMIEĆ”. W filmie tym zagrała policjantkę prowadzącą śledztwo na Antarktydzie w czasie zamieci śnieżnej jaka rozpętuje się podczas nocy polarnej. Zastanawiające więc, że film przeszedł bez echa, a wręcz został zmiażdżony przez krytyków: piękne zdjęcia, szybkie tempo i świetna rola Beckinsale spodobałyby się każdemu widzowi głodnemu adrenaliny.
Rok 2012 był nie tylko powrotem do roli Seleny w serii „Underworld”, ale też bardzo pracowitym okresem jej kariery. Wystąpiła w „Kontrabandzie” z Markiem Walhbergiem, a także po raz trzeci współpracowała z Lenem Wisemanem – tym razem na planie remake`u „PAMIĘCI ABSOLUTNEJ”, w którym Arnolda Schwarzeneggera zastąpił Colin Farrell (sama Beckinsale zastępowała Sharon Stone). Lata 2013-2016 były zdecydowanie latami chudymi w dorobku aktorki. Beckinsale nie sprawdzała się ani w filmach akcji (kolejne części serii „Underworld”), ani w dramatach („Niesłusznie oskarżona”, 2013), ani nawet w komediach („Czego dusza zapragnie”, 2015).
Filmy z lat 2016-2018 pokazały, że Beckinsale nie warto spisywać na straty. Aktorka stopniowo podnosiła się po porażkach z poprzednich lat. „Pokój grozy”, horror w reżyserii D. J. Caruso, zamyka chude lata aktorki. Zarówno dramat „Only Living Boy in New York” (2017), jak i nakręcony rok później film obyczajowy „Farming” przypomniały jak dobrą aktorką dramatyczną jest Beckinsale. Spróbowała również swoich sił w produkcjach telewizyjnych, czego dowodem serialowy thriller „Wdowa” (2019).
Sukces tej produkcji sprawił, że Beckinsale wróciła też do kina akcji, czego dowodem najnowsza produkcja z jej udziałem: „Jolt”.
Beckinsale w zasadzie nic nie brakuje. Aktorski talent sprawił, że Brytyjka odnajduje się zarówno w kinie sensacyjnym, jak i w dramatach. Poza tym Beckinsale spodobać się może też mężczyznom z powodu swojej zachwycającej urody. Warto ją zatem docenić zarówno za umiejętne odnajdywanie się w dowolnym gatunku filmowym, jak i za urodę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz