Cykl na blogu „CureZone”: „ALEJA GWIAZD POPKULTURY”
CHLOE ZHAO : NOWOFALOWY MAINSTREAM
Cześć wszystkim. W drugim odcinku tegorocznej edycji „Alei Gwiazd Popkultury” jeszcze pozostaniemy przy portretowaniu znanych reżyserów. A w związku z niedawną premierą filmu „Hamnet” przybliżę tym razem sylwetkę reżyserki filmu, Chloe Zhao.
MŁODOŚĆ
Chloé Zhao urodziła się jako Zhao Ting 31 marca 1982 roku w Pekinie w Chinach. Jej ojciec, Zhao Yuji, był odnoszącym sukcesy dyrektorem w Shougang Group, jednej z największych państwowych firm stalowych w kraju. Po zgromadzeniu znacznego majątku osobistego zajął się rozwojem nieruchomości i inwestycjami kapitałowymi. Song Dandan, jej macocha, jest znaną chińską aktorką, występującą w różnych sitcomach, najbardziej znaną z występu w programie „Dom z dziećmi”.
Jak sama przyznaje, Zhao była ciekawym dzieckiem, które pociągała zachodnia kultura popularna, szczególnie w dziedzinie filmu i muzyki. Zhao nie interesowała się szkołą w Pekinie, skupiając się na sztuce i własnych pasjach. Jako nastolatka Zhao opisywała siebie jako „buntowniczą i leniwą uczennicę”, która bardziej interesowała się rysowaniem komiksów w stylu mangi i pisaniem fan fiction niż nauką. Na jej życie duży wpływ miała zachodnia kultura popularna i filmy Wong Kar-waia, zwłaszcza „Happy Together”. W tym okresie jej życia rodzice się rozwiedli. Jej ojciec ożenił się ponownie z Song Dandan. Chociaż w tamtym czasie wciąż uczyła się angielskiego, rodzice wysłali ją do Brighton College w 1998 roku, gdy miała 15 lat. W 2000 roku Zhao przeprowadziła się sama do Los Angeles, gdzie zamieszkała w mieszkaniu w Koreatown i uczęszczała do Los Angeles High School. Następnie uczęszczała do Mount Holyoke College, gdzie studiowała nauki polityczne i filmoznawstwo, uzyskując dyplom w 2005 roku.
Po ukończeniu studiów, pracując za barem i dorabiając, Zhao zdała sobie sprawę, że lubi poznawać ludzi i słuchać o ich życiu, co skłoniło ją do podjęcia nauki w szkole filmowej. Artykuł w Vulture donosił, że „cztery lata wystarczyły, by zniechęcić ją do polityki… odkryła, że bardziej pociągają ją ludzie niż polityka”. W 2010 roku, podczas studiów licencjackich z filmu, zapisała się na studia podyplomowe z filmu w Kanbar Institute of Film and Television. w Tisch School of the Arts na Uniwersytecie Nowojorskim. Podczas studiów w Tisch Zhao studiowała pod okiem reżysera Spike’a Lee. W wywiadzie dla „USA Today” powiedziała, że docenia Lee za to, że nie owijała w bawełnę i stwierdziła, że „po prostu powie, jak jest”, co jej zdaniem było jej potrzebne.
KARIERA
Pierwszy krótkometrażowy film Zhao, „The Atlas Mountains”, który miał swoją premierę w 2009 roku, opowiadał o kobiecie, która rozwija krótki, lecz namiętny związek z pracownikiem-imigrantem, który przychodzi naprawić jej komputer. W 2010 roku, będąc na Uniwersytecie Nowojorskim, nakręciła drugi krótkometrażowy film, „Daughters”, o 14-letniej dziewczynce mieszkającej na chińskiej wsi, która zostaje zmuszona do zaaranżowanego małżeństwa i próbuje się uwolnić. Zdobył pierwsze miejsce w kategorii studenckiego filmu krótkometrażowego na Palm Springs International Short Fest w 2010 roku oraz specjalną nagrodę jury na Cinequest Film Festival w 2010 roku .
Debiut pełnometrażowy nastąpił w 2015 roku, kiedy to Zhao zrealizowała film „Pieśni braci moich”. Film był chwalony za kameralną narrację i ukazanie życia plemienia Lakota Sioux. Po premierze na festiwalu filmowym Sundance, został on później wyświetlony na festiwalu filmowym w Cannes w ramach selekcji Director's Fortnight. Został nominowany do nagrody dla najlepszego debiutu fabularnego podczas 31. edycji Independent Spirit Awards. Sukces filmu sprawił, że reżyserka kontynuowała karierę, redefiniując kolejne gatunki filmowe. W 2017 roku wyreżyserowała „Jeźdźca”, neowestern o podróży młodego kowboja do samopoznania po tym, jak niemal śmiertelny wypadek kończy jego zawodową karierę jeździecką. Podobnie jak w przypadku jej pierwszego filmu pełnometrażowego, Zhao zaangażowała obsadę złożoną z aktorów niebędących aktorami, którzy mieszkali w miejscu kręcenia filmu, w tym przypadku na ranczu. Film chwalono za nowatorskie podejście do westernu, z perspektywą Zhao jako chińskiej imigrantki, która ożywia „najstarszy gatunek”.
STYL
Filmy Zhao konsekwentnie poruszają tematy samotności, tożsamości, wysiedlenia, więzi i poszukiwania przynależności. Jej bohaterowie są często przedstawiani jako osoby udomowione w społeczeństwie i przedstawiani w naturalnym oświetleniu i zamieszkanych miejscach, często zacierając granicę między fikcyjną fabułą a dokumentem. Wierząc, że filmowcy opowiadają swoje historie, aby nie czuć się samotnymi, Zhao koncentruje się na motywach autentyczności i kładzie nacisk na prawdziwe historie.
Styl Zhao opiera się również na perspektywie kobiecego spojrzenia. Fabuła większości jej filmów jest prowadzona z kobiecego punktu widzenia, co widać np. w „Nomadlandzie” czy nawet w „Eternals”, gdzie najważniejszymi postaciami są bohaterki grane przez Salmę Hayek i Angelinę Jolie W wywiadzie dla Brut America z 2023 roku Zhao wspomina:
„Dla mnie w każdym z nas jest yin i yang, kobieca i męska siła, i myślę, że często w naszym społeczeństwie, w naszej branży, celebruje się męską siłę, a to bolesny sposób istnienia tak dla kobiet, jak i mężczyzn. […] Zawsze staram się znaleźć sposób, aby dać im szansę na kontakt z ich kobiecą stroną… Musimy również pozwolić naszym męskim postaciom na dotarcie do ich łagodniejszej strony, myślę, że to jest prawdziwe kobiece spojrzenie”.
NAJNOWSZE PRODUKCJE
Prawdziwy przełom nastąpił trzy lata po premierze „Jeźdźca”. Zhao przeniosła wtedy na ekran książkę non fiction Jessiki Bruder „NOMADLAND”. Także w tym filmie Zhao obsadziła w większości naturszczyków, autentycznych nomadów (czyli osoby prowadzące z własnej woli koczowniczy tryb życia i chwytający się dorywczych prac), a do głównej roli kobiecej wybrała zawodową aktorkę: Francis McDormand (słusznie nagrodzoną Oscarem). Choć film odniósł komercyjny sukces, a Zhao jako drugą kobietę, nagrodzono Oscarem za reżyserię, produkcja spotkała z kontrowersjami ze strony władz Chin, gdzie filmu nie dystrybuowano. Niezależnie jednak od odbioru Zhao i jej poglądów przez Chiny, reżyserka na fali popularności „Nomadlandu” stanęła rok potem za kamerą filmu SF „Eternals” według komiksów wydawnictwa Marvel. Mimo elementów typowych dla jej twórczości, sam film nie odniósł sukcesu. I nic dziwnego, bo nie dość, że nie wnosił nic do Filmowego Uniwersum Marvela, to jeszcze okazał się zwyczajnie nudny.
W 2023 roku Zhao pełnił funkcję producenta wykonawczego w filmie Hannah Peterson „Absolwenci”. W tym samym roku, w kwietniu, ogłoszono również, że Zhao wyreżyseruje adaptację filmową „HAMNETA”. Jessie Buckley i Paul Mescal prowadzili rozmowy w sprawie udziału w filmie, a producentem została wytwórnia Amblin Partners. Film miał premierę na 52. Festiwalu Filmowym w Telluride, gdzie spotkał się z uznaniem krytyków. Następnie wyświetlono na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto w 2025 roku, gdzie zdobył nagrodę People's Choice Award, dzięki czemu Zhao został dwukrotnie nagrodzony nagrodą People's Choice Award na TIFF.
W lutym 2025 roku ogłoszono, że Zhao wyreżyseruje odcinek pilotażowy rebootu „Buffy: Postrach wampirów”, który będzie dostępny na platformie Hulu.
Za co warto docenić twórczość Chloe Zhao? Za poruszane w jej filmach motywy samotności, tożsamości, wysiedlenia, więzi i poszukiwania przynależności, redefinicję gatunkową (dzięki czemu Zhao może obracać się w dowolnych gatunkach filmowych), a także wiarygodne portrety kobiet, z perspektywy których obserwujemy rozwijającą się na ekranie akcję.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz