Cykl na blogu „CultureZone”: „ALEJA GWIAZD POPKULTURY”

DIDO : AKSAMITNY GŁOS PRZEŁOMU WIEKÓW

Cześć wszystkim. Póki co w poniedziałkowym cyklu na moim blogu to kobiety mają głos. W tym odcinku „Alei Gwiazd Popkultury” prześledzimy życiorys i karierę brytyjskiej piosenkarki Dido. Zaczynamy.

MŁODOŚĆ

Dido to pseudonim artystyczny piosenkarki naprawdę nazywającej się Dido Florian Cloud de Bounevialle Armstrong (i bynajmniej nie odnosi się do mitycznej królowej Kartaginy, która próbowała uwieść Eneasza). Jej matka, Claire, jest poetką, a ojciec, William – wydawcą książek. Jej brat Rollo Armstrong, z którym często współpracuje, także jest związany z muzyką: swego czasu był członkiem rozwiązanej grupy Faithless. Ponieważ urodziła się w Boże Narodzenie, świętuje urodziny z przesunięciem półrocznym, tj. 25 czerwca, za przykładem misia Paddingtona.

Uczyła się w szkołach Thornhill Primary School, City of London School for Girls i Westminster School. Po tym, jak w wieku pięciu lat ukradła ze szkoły flet, rodzice przenieśli ją do Guildhall School of Music, gdzie nauczyła się grać na fortepianie, flecie i skrzypcach. Następnie studiowała na Birkbeck College na Uniwersytecie Londyńskim, jednak nie ukończyła studiów, poświęcając się muzyce. Podczas studiów pracowała jako agent literacki. Długoletnim nauczycielem muzyki Dido był polski skrzypek Krzysztof Śmietana.

KARIERA

W 1995 roku Dido rozpoczęła nagrywanie 10 utworów demo, które zostały zebrane w kolekcji zatytułowanej „Odds & Ends” i wysłane przez menedżerów Nettwerk. Nettwerk podpisał z nią kontrakt po tym, jak zwrócili na nią uwagę dzięki jej współpracy z Faithless. Kolekcja została wydana przez Nettwerk na płytach CD-R w 1995 roku i zawierała mieszankę gotowych produkcji i wersji demo, które później rozważała do wydania na swoim debiutanckim albumie z 1999 roku. „Odds & Ends” zwróciło na nią uwagę A&R Petera Edge'a z Arista Records, który podpisał z nią kontrakt w USA pod koniec 1996 r. i wynegocjował umowę z niezależną wytwórnią płytową jej brata, Cheeky Records.

Spośród utworów zawartych na krążku „Odds & Ends”, „Take My Hand” znalazł się na wszystkich edycjach „No Angel” jako utwór bonusowy; „Sweet Eyed Baby” został zremiksowany i przemianowany na „Don't Think of Me”, a „Worthless” i „Me” zostały wydane wyłącznie w japońskiej edycji. Peter Leak został menedżerem Dido podczas nagrywania No Angel po tym, jak Edge zagrał kilka nagrań w trakcie realizacji i był nimi „zachwycony”.W 1999 roku wydała swój debiutancki album „NO ANGEL”, który był promowany przez takie hitowe piosenki jak „Thank You” (którego sample zostały potem wykorzystane przez Eminema w utworze „Stan”), „Hunter”, a zwłaszcza „Here with me” (którą wykorzystano w intrze serialu „Roswell: W kręgu tajemnic”, a także w filmach „To właśnie miłość” i „Bridget Jones: W pogoni za rozumem”).

STYL

To co jest charakterystyczne w muzyce Dido, to jej eteryczny, delikatny wokal, który zresztą znalazł z czasem swoich naśladowców (do czego za chwilę przejdę). Jeśli chodzi o gatunkowość, brytyjska piosenkarka balansuje subtelnie na granicy kilku ich odmian – od popu, przez trip pop, aż po folk. Oprócz tego w swoich tekstach Dido porusza trudne tematy związane z samotnością i poszukiwaniem spokoju. Z kolei jej charakterystyczny, eteryczny wokal znalazł swoich naśladowców np. w osobie Jem.

KOLEJNE SUKCESY

Sukces debiutanckiego krążka nie mógł pozostać obojętny dla piosenkarki, która niedługo potem rozpoczęła pracę nad kolejnym albumem. Album „LIFE FOR RENT” ukazał się w 2003 roku. Prace nad nim, prowadzone ponownie we współpracy z bratem artystki, Rollo Armstrongiem, a także z amerykańskim autorem piosenek Rickiem Nowelsem, rozpoczęły się w połowie 2002 roku. Płyta uzyskała status dziewięciokrotnej platyny przyznany przez BPI i rozeszła się w nakładzie ponad 12 milionów egzemplarzy na całym świecie, stając się czwartym najlepiej sprzedającym się albumem 2003 roku. Wydawnictwo to zajęło siódme miejsce na liście najlepiej sprzedających się albumów pierwszej dekady XXI wieku w Wielkiej Brytanii, dzięki czemu Dido stała się jedyną wokalistką, która wprowadziła dwa swoje albumy do pierwszej dziesiątki tego zestawienia.

Album, którego premierę poprzedził hitowy singel „White Flag”, sprzedał się w Wielkiej Brytanii w liczbie ponad 152 tysięcy egzemplarzy już pierwszego dnia, a w ciągu pierwszego tygodnia wynik ten przekroczył 400 tysięcy. Z płyty wydano trzy kolejne single – „Life for Rent”, „Don't Leave Home” oraz „Sand in My Shoes” – a artystka wyruszyła w światową trasę koncertową promującą wydawnictwo.

Po zakończeniu wyprzedanej światowej trasy koncertowej w 2004 roku, Dido została zaproszona do udziału w trzech koncertach z cyklu Live 8, które odbyły się 2 lipca 2005 roku. Wystąpiła kolejno w Londynie oraz w kompleksie Eden Project w Kornwalii, po czym udała się do Paryża; podczas koncertów wykonywała utwory zarówno solowo („White Flag”), jak i w duetach z Youssou N'Dourem („Thank You” oraz „Seven Seconds”). Również w 2005 roku Dido użyczyła głosu w utworach na albumie „Safe from Harm”.

Po wydaniu w 2008 r. trzeciej płyty pt. „Safe Trip Home”, Dido zrobiła sobie krótką przerwę. Jednak już w 2009 roku artystka weszła do studia, by rozpocząć pracę nad czwartym krążkiem „GIRL WHO GOT AWAY”. W przeciwieństwie do dotychczasowych dokonań, nowy album miał się charakteryzować elektronicznym brzmieniem. Prace nad nim trwały długo. „Girl Who Got Away” został wydany przez Sony Music Entertainment w marcu 2013 r. Prace nad nim przebiegały w Londynie i Kalifornii, a za produkcję odpowiadają Rollo Armstrong, Sister Bliss, Lester Mendez, AR Rahman, Rick Nowels, Greg Kurstin, Brian Eno i Jeff Bhasker. Dido pojawiła się w drugiej serii telewizyjnego konkursu wokalnego The Voice UK w maju 2013 r., pełniąc funkcję doradcy trenera Danny'ego O'Donoghue podczas rund bitewnych programu. W tym samym 2013 roku Dido wydała kompilację swoich dotychczasowych przebojów.

Dido podpisała kontrakt z BMG, aby wydać swój piąty album na początku 2019 roku. 9 listopada 2018 roku ogłosiła tytuł swojego nowego albumu, „STILL ON MY MIND”, wraz z jego okładką. Został wydany 8 marca 2019 roku i znalazł się na 3. miejscu na liście UK Albums, na 1. miejscu na liście UK Indie Album i sprzedał się w ponad 60 000 egzemplarzy w Wielkiej Brytanii. Rok potem pojawiła się na albumie Rollo „THE LAST SUMMER”, który ukazał się 11 października 2019 r. pod pseudonimem „R Plus”. Album znalazł się na 96. miejscu na brytyjskiej liście sprzedaży albumów.

Dido należy do jednej z najbardziej wyjątkowych piosenkarek, która odcisnęła piętno na muzyce pop przełomu wieków. Jej charakterystyczny styl – eteryczny wokal, piosenki podejmujące trudne tematy – idealnie współgrał ze słuchaczami, dzięki czemu artystka zyskała rzesze fanów wyczekujących jej kolejnych projektów. I mimo że w ostatnim czasie dość o niej cicho (wspomniane pod koniec albumy, choć odnosiły sukces, nie były tak promowane jak dwa pierwsze), możliwe że jeszcze o niej usłyszymy.

link: https://www.last.fm/pl/music/Dido/+albums